Estland: een land met vele gezichten – Deel 1: Linnahall Tallinn

Estland is een land met vele gezichten. Het is een mix van zowel Noord- als Oost-Europa, qua eet- en danscultuur, temperatuur, architectuur etc. Scandinavische dingen zoals roggebrood met ingemaakte haring, maar tegelijkertijd ook volop dumplings (pelmeni) uit Rusland/Oost-Europa. Schattige oude houten huisjes, maar ook imposante in verval geraakte Sovjet-gebouwen en monumenten…

Overal typische oostblokflats, stickers met ‘mede gefinancierd door de Europese Unie’, maar ook het best bewaard gebleven oude middeleeuwse stadscentrum. Windmolens op de eilanden (Saaremaa), sauna’s en oude mijnen. In de serie ‘Estland: een land met vele gezichten’ laat ik jullie verschillende kanten van Estland zien. Met name de dingen die mij opvallen/aanspreken. Dat zijn dus veelal niet de standaard dingen die in toeristengidsen staan, maar juist de wat meer ongure plekken in de stad of op het platteland.

Deel 1: de Linnahall

Vlak naast het oude middeleeuwse stadscentrum bevind zich een vreemd obstakel. Pal naast de oostzeekust bevind zich een enorm betonnen gevaarte wat langzaam uit elkaar begint te vallen. In 1980 werden de Olympische spelen in Moskou gehouden. Omdat zeilen in Moskou lastig is, werd destijds besloten om het onderdeel zeilen plaats te laten vinden in Tallinn. Om die reden zijn verschillende imposante gebouwen verschenen langs de kust van Tallinn, waaronder de zogenaamde Linnahall. In het verleden heette het trouwens de ‘V.I. Lenin Palace of Culture and Sport’, maar na de val van de Sovjet-unie werd deze omstreden naam aangepast.

Vroeger fungeerde de Linnahall als gigantische concertzaal en tevens als sport en ijshal. Het enige wat er nu nog mee gebeurd is verloedering, en slechts een klein deel wordt gebruikt door een nachtclub (maar het lijkt meer op een soort (anti-?)kraak alternatief). De Linnahall in Tallinn is een typisch voorbeeld van meer situaties in de stad en elders in het land. Tijdens de Sovjet-unie was de oostzeekust min of meer 1 grote militair bewaakte zone, waardoor tot op de dag van vandaag nog vele stukken potentieel recreatiegebied onbenut zijn gebleven. Als echte Hollander met handelsdrift zie ik een hoop mogelijkheden in Estland. Daarom is zo’n oud Sovjet-gevaarte op zo’n prominente plek – precies tussen de oostzee en het oude centrum – in mijn ogen een gemiste kans. Knap het op, of breek het af. Persoonlijk vind ik het prachtig, omdat Nederland zo aangeharkt is dat je zoiets nooit zou tegenkomen. Maar toch geeft het ook een vreemd gevoel. Hieronder een idee hoe het er anno 2014 bij staat.

Volgende keer aandacht voor andere stukjes Estland.

Leave a Reply